Nga Boldnews.al
Pesë vite rresht u fol për drejtësinë e re, që në korrikun 2016, kur 140 deputetë të Parlamentit miratuan Reformën në Drejtësi. Koha e deshi që ambasadorët Lu dhe Vlahutin të përqafoheshin pasionshëm në lozhën e Parlamentit, ndërsa poshtë tyre disa deputetë të ardhur nga bota e krimit që Rilindja u dha imunitet, duartokisnin shfaqjen propagandistike: “drejtësia e re me rregulla të vjetra”.
Që nga ajo ditë, aq shumë u diskutua me mburrje, projekte, përmendje të shpeshtë se do të ndëshkoheshin të kurruptuarit në çdo nivel, sa nëse vetëm 10 % e fjalëve ktheheshin në vepra shumë drejtorë, kryebashkiakë dhe të paktën pesë ministra tashmë do ishin nën shoqërinë e të burgosurve të regjur.
Më 19 dhjetor 2019 u krijua struktura e SPAK. “Festë e madhe” u bë në seminare, ambasadorëve u erdhi buzëqeshja, peshorja e drejtësisë thuhej se do anonte jo më nga ryshfeti, por tek e drejta dhe barazia para ligjit. Po sot çfarë ka mbetur është më shumë se trishtim.
Zyrtarët e lartë as nuk janë tutur nga tenderat e dyshimtë që firmosen çdo ditë. Inceneratorët po djegin jo plehra, por paranë publike, pasi mbetjet digjen në fusha të hapura, nën hundën e qytetarëve që pa zë që nuk bëjnë qoftë edhe një protestë minimale para tre bashkive problematike, por janë të gatshëm të mbushin sheshet e “Rilindura”, me këngëtarët “tallava” të përzgjedhur nga Rilindja. Tunelet e rrugët e përpijnë paranë publike si gjarpri zogun e sapo dalë nga veza, e SPAK rri e sheh, hedh në qaukullim ndonjë dosje të lodhur, pompon veten dhe shprëson se edhe një muaj ja hodhi.
Duket se SPAK-un e ka “zënë” variant “Delta” i Covid-19, pasi i ka ikur me kohë “nuhatja” për dosjet e korrupsionit në nivele të larta. Për atë arsye është krijuar që të hetojë dhe ndëshkojë në varësi të veprës penale individë të veshur me pushtet dhe grupet e krimit të organizuar.
Në ditën e parë të punës së SPAK u shkoi një dosje e madhe denocimi me të gjithë të dhënat e dyshuara si aferë korruptive siç ishin konçesionet në shëndetësi. Më pas njëra pas tjetrës të tjera denocime nga grupime, qytetarë apo subjekte politike nisnin vandaqe me dokumenta, ku SPAK ishte komod vetëm ti shfletonte dhe nuk kishte nevojë as ti gjurmonte, apo qëmtonte çështje kryesisht.
Dhe sot kemi disa bilance, që më shumë se të “dhëna domethënëse” janë mjerimi i drejtësisë së re. Kërkohej “peshku i madh” edhe nga “ambasadorët që duan detin”, por SPAK kapi një arkë me peshq të ngordhur që shkoi në stomakun e ish-zëvendësministres së brendshme, e cila qëndron në “arrest shtëpie”. U quajt “dosja e shekullit” anti-korrupsion arrestimi i kryebashkiakut të Lushnjes Fatos Tusha, por doli se gjithë kjo zhurmë u bë për një kanal vaditës në dushimin u pastrua, su pastrua.
Nuk hetohet dyshimi për pastrim parash i kullave në Tiranë. Nuk hetohen konçesionet qindra milionë euro që ranë në duart e pesë biznesmenëve që mbajnë në qafë medaljen e “artë” të oligarkisë. Nuk hetohen tenderat në QSUT për rikonstruksione godinash dhe që u bie fëmijëve Tavani në kokë, për mirëmbajtjen e pajisjeve mjekësore, por që pajisjet prishen nga “duart e zeza”. Nuk hetohen as tenderat e ilaçeve nga kompani si fitues të paracaktuara. Nu ki shkon kujt në mendje të bujtë në zyrat e bashkisë së kryeqytetit që shpenzon për blerje uji për administratën më shumë se pastrimet e kanaleve vaditëse të Divjakës. Nu ki shkon nga pas fijes së hetimit ku shfaqet në përgjimet e dosjes së Lushnjes një farë “B” me shumë pushtet ku të arrestuarit e takonin dhe i kërkonin miratime ligjesh në shërbim të tyre.
SPAK-ut nuk i duhet ngrënë haku. Shtatë policë të qarkullimit rrugor kanë përfunduar të dënuar duke ia kthyer shtetit edhe paranë e “grabitur” që ishin 500-1000 lekë të reja. Por prisni, se tani është pushim dhe sardelet po piqen në sgarat e pushtetit, për tu serivurur më pas si “peshkaqenë korrupsioni”. Këta individë zyrtarucë po i lëshon vetë pushteti, që i cilëson si dëme anësore, pasi edhe vetë të lëshuarit për tu ndëshkuar sa për imazh, për partinë i bëjnë ca muaj burg, mjafton që të rregullohen disa bilance dhe të shfaqen elita e drejtësisë së re bashkë me ambasadorët që kanë nevojë të mbulojnë me perden e grisur diellin përvëlues të korrupsionit.
