Strategjia dhe taktika opozitare

Ilir Kalemaj

Më në fund u përmbyll dhe stina e nxehtë politike me mbledhjen e Kongresit të PD-së dhe zgjedhjen e Këshillit të Ri Kombëtar. Pak risi, më tepër nevojë për stabilitet, me sytë drejt një vjeshte të vështirë përballjeje ku shumë “patate te nxehta” do jenë prezente në tavolinën politike. Shumë ide që janë hedhur ndërkohë në tregun e varfër të ideve politike, përfshirë ato nga autori i këtyre radhëve mund të merreshin apo mund të merren në konsideratë në të ardhmen, pasi kurrë nuk është vonë për të rispikur veten, zgjeruar radhët, kthimi i partisë në një lokomotivë të forcave opozitare dhe pse jo të kërkojë të jetë parti e parë në zgjedhjet e ardhshme, duke filluar me ato lokale.

Në retrospektivë, qyshkur PD vendosi në mënyrë pak a shumë unanime për djegien e mandateve, më pas me moshyrjen në zgjedhjet lokale dhe më përpara në kohë me bojkotin ndaj reformës territoriale-elektorale, opozita është shenjuar nga baste të forta politike që në finale dështuan t’i jepnin shansit e rotacionit të pushtetit, çka është dhe qëllimi final i çdo opozite.

Lëvizja e beftë asokohe prodhoi acarim të PD-së me një pjesë të mirë të faktorit ndërkombëtar me të cilin nuk ishte rakorduar paraprakisht dhe në situatat kur BE ballafaqohej me zgjedhjet parlamentare dhe të forumeve të saj drejtuese, me BREXIT nga ana tjetër dhe situatë të paqëndrueshme në Ballkanin Perëndimor, kishte pak apo aspak oreks të ndiznin një vatër tjetër paqëndrueshmërie në këtë yrt të shkretë të Ilirikut.

LEXO EDHE  "Delta", si mund të mbrohen shqiptarët e pa imunizuar nga Covid? Dasho sugjeron 3 masa

PD pati disa herë shansin të shtonte radhët me qytetarët e paangazhuar, të krijonte një aleancë funksionale me pjesën e shëndoshë të shoqërisë civile, të krijonte kauza dhe të mbështeste protesta të grupeve shoqërore, të përfshinte intelektualët kryesorë të vendit, të fitonte ato zëra kritikë ndaj qeverisë që janë gjithsesi skeptikë të opozitës dhe të gjeneronte një frymë pa të cilën është praktikisht e pamundur të triumfohet mbi një pushtet të kapur nga oligarkia kriminale.

Pa gjenerim shprese se e ardhmja nën opozitën do të jetë më e mirë, pa burim besimi se PD do të dijë të korigjojë shumë nga gabimet e së kaluarës dhe të mbështetet fort te meritokracia si dhe të dijë të ndërtojë një sistem karriere bazuar te vlerat, pa ndërtim të një filozofie të besueshme qeverisëse, pa një besëlidhje të re me qytetarët e lirë të këtij vendi duke ju premtuar atyre siguri dhe mirëqënie në vendin e tyre, vështirë se vetëm taktikisht opozita do të arrijë të thyejë një mazhorancë arrogante në numra, cinike në veprim dhe hileqare në taktikë.