Qëllimi i raportit ishte të gjente përgjigje se si virusi kishte vrarë më shumë se 3.3 milion njerëz dhe kishte infektuar më shumë se 159 milion.
“Situata në të cilën gjendemi sot mund të ishte parandaluar,” u tha gazetarëve bashkëkryetari Ellen Johnson Sirleaf, një ish president i Liberisë.
“Kjo është për shkak të një morie dështimesh, boshllëqesh dhe vonesash në gatishmëri dhe përgjigje.”
Paneli argumentoi që Komiteti i Emergjencave i OBSH-së duhet të kishte deklaruar shpërthimin në Kinë një emergjencë ndërkombëtare një javë më herët sesa ajo.
Ajo duhet ta kishte bërë këtë në takimin e saj të parë në 22 janar të vitit të kaluar, tha raporti, në vend që të priste deri më 30 janar.
Muaji pas deklaratës së OBSH ishte “humbur” pasi vendet nuk arritën të marrin masat e duhura për të ndaluar përhapjen e virusit.
OBSH-ja u pengua nga rregulloret e veta që kufizimet e udhëtimit duhet të ishin një mundësi e fundit, tha paneli, duke shtuar se Evropa dhe SH.B.A. humbën tërë muajin shkurt dhe vepruan vetëm kur spitalet e tyre filluan të mbusheshin.
