Humbja e shijes është aq e përhapur në mesin e pacientëve me Covid-19 sa shkencëtarët dhe mjekët menduan që këtë fenomen mund t’ia bashkangjitnin testeve për matjen e etheve dhe shijes, shkruhet në faqen e internetit esquire.com.
Vlerësohet se midis 65 dhe 80% e pozitivëve me Covid-19 e përjetojnë këtë çrregullim, ndërkohë që 40% e tyre kanë ethe, pra rreth gjysma.
Por, ajo që nuk dihej është arsyeja e kësaj humbjeje të aromës dhe shijes. Aroma është një fenomen që përfshin zona të ndryshme të trupit tonë, indet që të gjithë kemi brenda hundës, disa receptorë të veçantë, dhe më në fund trurin, i cili është organi që është përgjegjës për përpunimin dhe shqisat.
Pyetja që mjekët dhe studiuesit i bënë vetes, pra, ishte e drejtë që nga fillimi.
Koronavirusi i ri sulmon vetëm indet dhe receptorët apo përmes tyre ai është i aftë të sulmojë edhe trurin?
Hipoteza e dytë është më e rrezikshmja.
Nëse virusi me të vërtetë kishte një ndikim të fortë në trurin e njeriut, atëherë mund të kemi të bëjmë me dëmtime të dukshme afatgjata.
Por, kjo hipotezë përjashtohet nga Nicolas Meunier, neurolog dhe studiues në universitetin parizian “Paris-Saclay”, i cili në një studim të bërë mbi lloj brejtësi ka monitoruar efektin e Sars-CoV-2 si në nivelin e hundës ashtu edhe në atë të neuroneve.
Në studim, anosmia (emri shkencor për humbjen e nuhatjes) shfaqet si një faktor i mundshëm rreziku për disa sëmundje neurodegjenerative të tilla si Parkinsoni. Sipas studiuesit, në fakt, do të kishte precedentë, sepse në të kaluarën pas disa pandemive, siç ishte ajo e vitit 1919, kishte një rritje të incidencës së sëmundjes.
“Do të ishte vërtet shqetësuese nëse diçka e ngjashme do të ndodhte sot”, tha studiuesi në një intervistë të fundit, të raportuar nga ”Scientific American”.
Por, duhet theksuar se jemi në fushën e mundësive dhe ka nga ata që janë shumë skeptikë në lidhje me marrëdhëniet midis infeksionit të koronavirusit të ri dhe incidencës së sëmundjeve neurodegjenerative.
Carol Yan, një rinologe në San Diego, në Universitetin e Kalifornisë, mendon se ”sigurisht që ekziston një lidhje midis anosmisë dhe sëmundjes, por ne mendojmë se humbja e shijes dhe erës e shkaktuar nga virusi është një mekanizëm krejtësisht i ndryshëm, pasi të kesh një anosmi postvirale nuk përfshin domosdoshmërisht një rrezik më të madh se sëmundjet e tjera”.
Sipas studiueses, anosmia, në çdo rast, “rrit vdekshmërinë” dhe e bën këtë për faktin e thjeshtë se mungesa e nuhatjes është jashtëzakonisht e rrezikshme, si për ushqimin (shpesh shqisa e nuhatjes është mënyra e vetme që mund të kuptoni nëse ushqimi është i mire ose jo) sesa në jetën e përditshme”.
”Kjo gjendje mund të shkaktojë gjithashtu abstinencë sociale ose mangësi ushqyese, sepse mosnjohja e aromave, sidomos e parfumeve na e bën të vështirë përshtatjen me jetën në shoqëri”, thekson ajo.
/ata/
