Shkaqet e mundshme të vetëvrasjeve që po ndodhin në spitalin Shefqet Ndroqi ose Covid 2, janë katër. Mes tyre, mënyra si trajtohen në spital, infektimi i padurueshëm me koronavirus dhe prirja e hershme për ti dhënë fund jetës.
Psikologia klinike, Aulona Ormeni analizon shkaqet që çuan në flijim 52 vjeçarin nga Tropoja, Prengë Gjonaj, i cili u hodh nga dritarja e dhomës ku ishte shtruar, në katin e katërt të Covid2. I ndjeri ishte prej një javë i shtruar dhe po vuante pasoja të infektimit.
Ormeni thotë se parashikimi i këtyre rasteve është i vështirë, pasi edhe të dhënat dhe studimet e deritanishme nuk janë të mjaftueshme për të treguar nëse këta persona e kryejnë vetëvrasjen, apo përpiqen ta bëjnë atë, si rrjedhojë e COVID-19 apo prirja ka qenë aty e mbartur edhe më herët, ose ajo është e momentit nga mënyra se si trajtohet sëmundja.
Një tjetër arsye serioze pse mund të kalohet në vetëvrasje është mungesa e komunikimit me telefon me familjen.
“Është thënë se pacientëve nuk u lejohen mjetet e komunikimit, ky mund të jetë një faktor edhe më ndikues për sa i përket individëve që nuk kanë me kë të komunikojnë pikërisht në një moment ku u nevojitet më shumë,” – pohon psikologia.
E pyetur se cilat janë zgjidhjet, apo masat që mund të parandalojnë rastet e ngjashme, psikologia këshilloinshqyrtimin “rast pas rasti” të pacientëve nga një staf shtesë me psikologë dhe ekspertë të fushës.
Ajo pohon se vetëvrasja është e vështirë, e heshtur dhe në kulturë të ngurtë si e jona ka shumë stigma për të, ndaj ajo nuk flitet deri në fazën finale. Për këtë shkak edhe në rastin e Gjonajt nuk u kuptua nga ekipi mjekësor.
Megjithatë Ormeni thotë se ekspertët, duke i shqyrtuar rastet mund t’i dallojnë dhe paraprijnë prirjes, nga “mimika, mënyra se si sillet, flet, ndan sendet, apo dhe shfaqet pacienti”.
