U nda nga prehri i nënës së saj kur ishte vetëm 3-vjeçe. Për shkak të pushtimit të Qipros, nga forcat turke, në vitin 1974, ata për shumë vite do të qëndronin të ndara.
Xenia Karayiannis lindi në Londër, por për shkak se nëna u nda nga babai, ajo u shpërngul në Famagusta, të Qipros, ku jetonte së bashku me gjyshërit.
Jeta e saj, mori në tjetër rrjedhë, pikërisht në vitin 1974. Ata qëndruan në një kamp refugjatësh për një muaj. Por kur babai i saj i cili jetonte në Londër, mësoi për këtë situatë, kërkoi që vajza e saj të shpërngulej tek ai.
“Nëna nuk donte të më linte. Ishte shumë e vështirë për të, por nuk kishte një rrugëzgjidhje tjetër. Babai i tha se ishte për të mirën time, për një të ardhme më të mirë”.
Ajo u kthye në Londër, ku nisi një jetë aspak të lehtë. Larg nënës, gjërat ishin akoma më të vështira.
“Natën zgjohesha duke ulëritur. Më mungonte ime më.”
Në moshën 11-vjeçare, ajo u transferua në Birmingham ku babai i saj hapi në dyqan peshku. Xenia, përveç shkollës, ndihmonte të atin në punë.
“Gjatë gjithë kësaj kohe, unë u rrita pa nënë. Nuk e dija se kush ishte ajo. Imazhin ia kisha harruar, dhe ndryshe nga se më tha im atë kur më ndau nga ajo që do të vazhdonim të komunikonim, kjo nuk ndodhi”.
13 vjet më vonë, në 1987, ajo mori një letër nga nëna e saj. Ajo i kishte treguar për vendbanimin e saj, dhe i kishte kërkuar që të shkonte ta vizitonte.
“Ishte një ditë që nuk do ta harroj kurrë. Po takohesha me familjen time, për të cilën nuk dija asgjë. Kujtimet më ishin fshirë, dhe nuk mbaja mend askënd prej tyre. Më e keqja ishte si t’ia shprehja nënës time, se unë nuk mbaja mend asgjë nga ajo”.
Por pas këtij takimi, ata nuk u ndanë më kurrë, për të rikuperuar të gjitha vitet e humbura, që i kaluan të ndara nga njëra-tjetra.
Xenia sot është 48 vjeç, nënë e vajze 25 vjeçe. Ajo jeton ende në Birmingham, ku ka një biznes të saj.
Historia e Xenias, është prezantuar për një dokumentar të ri në Britaninë e Madhe, i cili ka si synim të tregojë historinë e grave që emigruan nga ishulli Mesdhe në Birmingham.
