Nga Boldnews.al
Me një ceremoni zyrtare, Ambasada Turke, jashtë syve të medias vendosi memorialin kushtuar viktimave të së ashtëquajturës grusht shteti të dështuar në Turqi, ngjarje e tre vite më parë. I qeshur dhe në ballë të të ftuarve shfaqet nënkryetari i Bashkisë së Tiranës Arbër Mazniku, si përfaqësuesi më “dinjitoz” i shtetit tonë, ndërsa mes tyre ndodhen çunakë me pankarta në duar dhe nëpënës të ambasadës turke.
Nuk është fjala vetëm për një memorial, por një qasje tipike e liderëve të ulët, që për interesa fort të ngushta, nuk ngurrojnë të bëhen shërbëtorë “Sulltanësh”, pa marrë parasysh interesat gjeostrategjike të vendit. Jemi i vetmi shtet në botë që mbajmë një memorial të huaj, për një ngjarje që vetë BE apo SHBA, nuk e kanë trajtuar mirëfilltas si grusht shteti, por çështje të brendshme të Turqisë. Presidenti turk Rexhep Taip Erdogan e ka cilësuar ngjarjen grushtit të dështuar të shtetit, për të cilin fajësuan klerikun Fetullah Gülen dhe organizatën e cilësuar terroriste FETO.
Përderisa viktimat e 15 korrikut 2015 i konsiderojnë heronj liderët tanë në qeveri dhe Bashkinë e Tiranës, po kush janë “armiqtë” e këtyre heronjve? Përgjigjen indirekt e jep vetë Rama, i cili tre ditë pasi ky memorial domethënës u vendos në Tiranë, (si të ishte një qytezë e turqisë), kryeministri ynë takohej me mikun Erdogan në rezizidencën e Marmaras.
Edhe për kaq “pak” mund të shitet interesi i vendit, duke u bërë palë në një ngjarje që i ka dhënë edhe më shumë forcë Presidentitit Erdogan, i konsideruar masivisht nga shumë vende si një lider autoritar që shkel liritë dhe të drejtat e qytetarëve të tij.
Kjo nuk e pengon Ramën që në këtë rast të bëhej “Arkadash”, ndryshe “vëlla” i Erdoganit. Nuk është rastësi që vetëm pak kohë pasi memoriali u ngrit, në Tiranë mbërriti për një vizitë zyrtare Ministri i Brendshëm turk Süleyman Soylu. Për mediat e vendit të tij, ai deklaroi se kishte diskutuar me homologun shqiptar Sandër Lleshaj si dhe me kryeministrin Edi Rama “për luftën kundër të gjitha organizatave terroriste, përfshirë FETO-n. Ata kanë shprehur përkushtimin e tyre në këtë drejtim”, tha ministri turk, duke shtuar se ndjehej i kënaqur nga “qasja e kryeministrit dhe ministrit të brendshëm ndaj FETO-s”.
Ramas i pëlqen ta quajë veten “Lider Rajonal” e madje me të dhëna për “Lider Global”…, por pas një memoriali të vogël, fshihet një qëndrim sa idiotesk aq edhe i rëndë për vendin tonë. Shqipëria nuk mund të bëhet palë dhe mbështetëse e politikës së Erdoganit, qoftë edhe me kosto “financiare” si ndërtimi i një vepre kulti, apo nisjes së linjës ajroje “Air Albania”.
Kushdo që mund të mendojë se Rama është një “Filoturk” e ka davanë e humbur, pasi ai për interes bëhet edhe “Qirje”, ndryshe “zotëri” në greqisht. Në vitin 2015, Rama zhvilloi një vizitë në Izrael ku pati takim me Patriarku ortodoks Teofili III dhe Patriarku latin i Jeruzalemit Imz. Fuat Twal. Aty ai u nderua me “Urdhrin e Kryqit të Lartë të Kalorësit të Varrit të Shenjtë”. Këtë e “shiti” si vlerësim të madh, pasi pak kohë më parë në atë peridhë pati përplasje me Kishën Ortodokse Autoqefale Shqiptare, pas prishjes së një kishe në Himarë.
Rama e rregulloi sërish “muhabetin” me gjeste dhe jo me nisma, duke e konsideruar vetën një “Qirje” (zotëri) në mbrojtje të pakicave, apo edhe përkatësisë së tij të trashëguar fetare. Nuk e pati aspak problem që në bisedimet zyrtare të gjata me palën greke të hiqte dorë nga çështja çame, apo të ofronte tokat tona për ngritjen e varrezave të ushtarëve grek, të rënë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Në atë kohë, vërtetë ai u konsideruar një “qirje i vërtetë” nga pala greke, sepse Ramës ashtu ia donte interesi.
Kryeministri ka deklaruar se nga rrënjët e hershme të nënës është Katolik, nga babai Ortodoks dhe nga gjyshet dhe bashkëshortja Mysliman. Ndërsa vetë duket se për interesin tërësisht personal në mbajtje të pushtetit herë bëhët “Arkadash” e herë “Qirje”…!
