Eksperti i njohur i ekonomisë, Zef Preçi, përmes një komenti në rrjet, është ndalur në zgjedhjet në Turqi, ndërsa bën një paralelizëm mes procesit atje dhe atij në Shqipëri.
“Edhe pse në kontekste disi të ndryshme, cilido mund të krahasojë zgjedhjet në Turqi me ato në vendin tonë.
Pa u ndalur në detaje, ndoshta pyetja e parë që të shkon në mendje është përse vallë Shqipëria nuk ka arritur akoma as atë nivel demokracie dhe të pjekurisë së institucioneve që ka aktualisht Turqia?
Ose përse vallë drejtuesit qeveritarë shqiptarë marrin nga modeli turk vetëm anët negative, mbetjet e mentalitetit të sundimit otoman dhe aspak arritjet e kohëve moderne të atij vendi?”, shkruan Preçi.
Postimi nga Zef Preçi
Se pari, Turqia, edhe pse e sunduar me dore te forte nga Erdogan, ka ende funksionale disa mekanizma demokratike qe lidhen me zgjedhjet.
Edhe pse u duk se vendimi i Keshillit Zgjedhor turk per perseritjen e zgjedhjeve ne Stamboll u muar nen presionin direkt te Erdogan, ky institucion deshmon integritet dhe permbush rolin e vet sipas ligjit. Dmth nuk eshte vegel qorre partie si KQZ shqiptare qe ushtron funksionet e Gjykates Kushtetuese (nje pushtet i pavotuar) duke anulluar nje dekret te Presidentit te Republikes.
Së dyti, kandidati humbes i partise ne pushtet, një ish kryeministër dhe ish kryetar parlamenti, Binali Jildirim, pa prite te numeroheshin kutite e fundit, as nuk mobilizon gangsteret, trafikantet, “te fortet” qe nuk mungojne edhe atje, as nuk nxjerr militantet ne rruge, as nuk angazhon policine te nderroje kutite e votimit gjate transportit, as nuk blen komisioneret sic ndodh rendom tek ne, por uron fituesin.
Te mos harrojme se deri ne fund te vitit 2018, ne Turqi jane burgosur rreth 77,000 njerëz në pritje të gjyqit që nga përpjekja e grushtit të shtetit, ndërsa 150,000 punonjës shtetërorë, duke përfshirë mësuesit, gjykatësit dhe ushtarët, janë pezulluar ose shkarkuar me një goditje ndaj mbështetësve të dyshuar të Gulenit.
Se treti, kandidati fitues, pa shprehe asnje lloj triumfalizmi, me modesti dhe pergjegjshmeri qytetare, nuk shan aspak palen kundershtare, nuk e akuzon per cfare ka bere (edhe pse ne Turqi ka plote per te thene).
Në fjalimin e tij të fitores, Imamoglu tha se rezultatet e zgjedhjeve shënojnë “një fillim të ri” si për qytetin e Stambollit, po ashtu edhe për shtetin. “Po hapim një faqe të re në Stamboll. Në këtë faqe, do të ketë drejtësi, barazi dhe dashuri”, u shpreh ai.
Kjo sepse ai nuk eshte militant i neveritshem partiak qe perserit sharjet e udheheqesit, logorene e akuzave politike te tij, por drejtues lokal qe mban mban pergjegjesi dhe menaxhon problemet e komunitetit. E deklarata e tij e pare eshte ne favor te pajtimit te ketij komuniteti, te paqes sociale te tij. Ai shtoi se është i gatshëm të punojë me presidentin Erdogan, duke thënë “zoti president, jam i gatshëm të punoj në harmoni me ju”, gje qe e deshmon me se miri kete.
Së katërti, permes proceseve te tilla zgjedhore, edhe pse ceshtjet e demokracise ne ate vend ndeshen me probleme serioze, perseri behet e mundur qe opozita te jete ne institucione, te krte zerin e saj ne qendra te rendesishme sic eshte kryeqyteti i vendit duke ushqyer keshtu shpresat per forcat demokratike brenda dhe jashte vendit.
Se fundi, edhe pse ne kontekste disi te ndryshme, cilido mund te krahasoje zgjedhjet ne Turqi me ato ne vendin tone. Pa u ndalur ne detaje, ndoshta pyetja e pare qe te shkon ne mendje eshte perse valle Shqiperia nuk ja arritur akoma as ate nivel demokracie dhe te pjekurise se institucioneve qe ka aktualisht Turqia? Ose perse valle drejtuesit qeveritare shqiptare marrin nga modeli Turk vetem anet negative, mbetjet e mentalitetit te sundimit otoman dhe aspak arritjet e koheve moderne te atij vendi?
