Nga Boldnews.al
“Xhenieri gabon vetëm një herë, gabimi i parë është edhe gabimi i fundit”. Ky është postulati i “shkruar” për çdo ushtarak që merret me demontimin e municioneve dhe mjeteve të tjera shpërthyese. Fatkeqësisht, Zarife Hasanaj gaboi vetëm një herë, në misionin e saj të parë jashtë vendit, që rezultoi edhe i fundit për vajzën që nën unformën ushtarake përfaqësoi Shqipërinë. Katër ditë më parë ajo humbi jetën në bazën ushtarake të NATO-s në Letoni, gjatë demontimit të një mine.
“Dëshmorja më e re e republikës. Familja priste t’a përcillte me fustan të bardhë dhe me dhëndrrin, por sot e përcjell të mbështjellë me flamurin kuqezi. Shpreh ngushëllimet më të thella si kryeministër, si prind, si vëlla. Për të gjithë të afërmit e vajzës, që tanimë i përket të gjithë atyre që ikën, nga kjo botë me gjakun dhe emrin shqiptar. Vajza e përcjellë me flamurin kuqezi, është simbol i përkushtimit për atdheun, që e kanë krijuar dhe krijojnë qënien e patjetërsueshme të FA.”-tha kryeministri Edi Rama në homazhet zyrtare për nder të 32-vjeçares Hasanaj.
Sot vendi është në ditë zie kombëtare, flamuri është ulur në gjysmë shtizë, por për ushtarakët, këta heroj të heshtur, shteti kujtohet vetëm kur dikush bie në krye të detyrës dhe kur ka fatkeqësi natyrore, (pasi ushtarakët janë në ballin e parë mes rrezikut). Edhe “prania politike” shkon më shumë për të bërë propagandë, në falënderimin apo varjen në qafë të ushtarakëve ndonjë medalje të pavlerë…
Është ushtria më e keqpaguar se çdo ushtri tjetër e NATO-s. Madje, efektivët e ushtrisë sonë nuk paguhen as sa pjesa tjetër e administratës sonë publike. Ushtarët do të marrin nga 30.642 lekë për gradën me të ulët, 39-55 mijë lekë gradat e mesme, një kolonel 93.204 lekë dhe një gjeneral lejtnant 141.697 lekë.
Pagat e renditura më lart, janë ende premtime që pretendohet se janë rritur nga 1 prilli dhe në vijim. Në ushtri i mban vetëm pasioni, dëshira për të kontribuuar dhe ndjenja e fortë patriotike që në të shumtën e rasteve nuk u kthehet si shpërblim për kontributin e dhënë.
Incidente të rënda kanë ndodhur dhe do të ndodhin, brenda apo jashtë vendit, për aq kohë sa strukturat ushtarake gjithnjë thirren në krye të detyrës në raste të rrezikshmërisë së lartë, edhe natyrore. Uniforma e tyre nderon vendin, janë heroj edhe kur nuk bien në krye të detyrës, pasi në uniformë mbajnë simbolin kombëtar, flamurin.
Ndonëse është kategoria më e nënvlerësuar financiarisht, sërish kryeministri ynë është gati për të bërë “bujë” në ndonjë fjalim prekës, apo të bukurshkruar, si në rastin e sotëm. Në 10-vjetorin e pranimit të Shqipërisë në NATO, kreu i qeverisë për të realizuar dekor sipas mendjes së tij “artistiko-haluçinative”, i detyroi kuadratet e ushtarakëve të qëndronin gjatë në Sheshin “Nënë Tereza”, aq sa 22 prej tyre pësuan gjendje të fikëti nga qëndrimi i gjatë në këmbë dhe mungesa e ushqimit dhe ujit.
Sot Rilindja merret me fjalimin “mbresëlënës” të kryeministrit tonë, por asnjë fjalë për keqpagimin e ushtarakëve, asnjë zë për kushtet e rënda ku shërbejnë. Asnjë rresht i shkruar për shtëpinë modeste ku jetonte Zarife Hasanaj, mes vuajtjes për shpenzimet e përditshme dhe me pasionin e shpirtit për të mbajtur uniformën e shtetit tonë dhe flamurit me të cilën iu mbulua arkivoli. Kryeministëri i fjalimeve të vakive duhet ti vlerësoja sa janë në jetë!
