Rrjeti është plot me prova që mund të na japin disa këshilla për sjelljet tona. Dhe ajo që ne propozojmë sot në mënyrë specifike përpiqet të hedh dritë mbi disa reagime të shkuara që keni përjetuar në të kaluarën.
Ndoshta kur ishit fëmijë, mosha kur çdo gjë është asimiluar për herë të parë dhe gjithmonë me ndjeshmëri të madhe. Çdo gjë vjen nga vëzhgimi i katër vizatimeve të thjeshta, shumë ‘naive’. Prej atyre që do të ishin pikërisht një fëmijë parashkollor. Bazuar në preferencën që keni dhënë, testi do t’ju japë përgjigje të sakta.
E para simbolizon frikën e refuzimit. Diçka që ndonjëherë mund të çojë në trauma për shkak të ndryshimeve të mëdha që mund të ndodhin për shembull brenda familjes. Mund të jetë gjithashtu që, në periudhën në të cilën ne kemi zhvilluar ndërgjegje nga një fëmijë, një ‘jo’ mund të ketë krijuar pasiguri. Veçanërisht në lidhje me të tjerët. Dhe përveç kësaj, nuk është një mister se disa defiçite që kanë lindur në vitet e para të jetës, po rezistojnë edhe kur jemi të rritur tani.
Si e kapërcen këtë pengesë? Duhet të jemi të vetëdijshëm për faktin se duke pasur vetëbesim më të madh, çdo pengesë mund të tejkalohet.
Numri i vizatimit 2 paraqet frikën e tradhtisë. Ne mund të vëzhgojmë imazhin e stilizuar të një lule. Diçka delikate, pra, e cila mund të ndahet lehtë dhe të shkelet. Ashtu si mund të ndodhë në marrëdhëniet ndërmjet njerëzve. Dhe tradhëtia është një nga përvojat e para negative që përjetoni si fëmijë. Në rastet më të theksuara ajo çon të jeni i kujdesshëm ndaj të tjerëve. Por edhe më e dëmshme është të tentoni të izoloni veten, kështu që kurrë nuk e harroni rëndësinë e qëndrimit në kompani për jetën tonë të përditshme.
Numri 3: këtu është frika e poshtërimit. Ne jemi vazhdimisht në kërkim të miratimit nga të tjerët, ndoshta sepse kemi përjetuar përvoja traumatike si të margjinalizuar për shkak të defekteve fizike ose njohëse. Dhe kështu tani ndiejmë nevojën për t’u pranuar dhe për të gjetur strehim. Por herët a vonë vjen koha të bjerë ankorimi dhe të nisë vetvetja, drejt një rruge që do të na bëjë më mirë. Më shumë vetëvlerësim do të thotë të mësosh të jetosh më mirë. Ne do të ndjehemi më të lirë dhe më shumë në harmoni me veten tonë.
Dhe së fundi, këtu është alternativa e katërt. Frika e braktisjes. Nuk ka asgjë më të keqe se të kesh frikë të jesh vetëm, nga të afërmit dhe miqtë tanë të ngushtë. Por është frika e humbjes së diçkaje që na frikëson kur jemi të vegjël dhe kur jemi të rritur. Luftimi është çelësi, dhe madje edhe vetë ne do të ndihmojmë gjithmonë për të ruajtur ata që duam më shumë.
