Me një “valle dëfryese, pa marrun frymë” vjen sot “L’eterno femminino” në ambjentet e Rezidencës së Ambasadorit italian. Dhe njëmend shfaqet kjo ekspozitë kushtuar figurës së femrës, ku nga nëna tek vajza, nga aksionistja tek inovatorja, nga modelet në studiot artistike tek shoqja e jetës, gjejmë të pasqyruar në letër imazhin e saj, nga skicat e thjeshta e deri tek emërtesa buçitëse e dheut tonë me emrin “Nënë Shqipëri”.
Ekspozita “L’eterno femminino” bën bashkë autorë të brezave të ndryshme të artit shqiptar të Nëntëqintës, që nga fillimet, periudha e vetizolimit e deri tek shprehjet bashkëkohore të ditëve tona.
Në këtë “valle dëfryese” paraqiten vepra në pikturë, skulpturë, fotografi, vizatime etj. Imazhi femëror është një vijimësi e krejt artit pamor, lëvruar prej artistëve të dy gjinive. Femra ngelet ndër subjektet më të trajtuara dhe më të ngarkuara me domethënie simbolike të të gjitha kohërave.
Mënyrat e paraqitjes së figurës së saj kanë ndikuar “variablin e sharmit artistik” mbi të, duke ndjekur hap pas hapi zhvillimin e teknikave artistike, ndryshimin e shijeve estetike dhe përthyerjet etike të lëvizjeve të ndryshme të artit si dhe, element jo më pak i rëndësishëm, ndryshimin e mënyrës së konceptimit të rolit të gruas në shoqëri.
Jo më pak të arrira janë portretet, nudot, kompozimet e figurave femërore, realizuar nga artistët e tjerë të asaj periudhe si Andrea Kushi, Vangjush Mio, Janaq Paço, Kristina Koljaka, etj. Këta autorë mbeten të rëndësishëm për artin e pjesës së parë të Nëntëqintës shqiptare edhe për frymën europiane që i dhanë atij në Shqipëri, meqenëse ishin formuar kryesisht në akademitë e Romës, Firences dhe Athinës. Veprat e tyre janë më së shumti figura njerëzore, portrete, peisazhe, natyra të qeta, etj. dhe meritojnë studime të veçanta për tematikat e trajtuara dhe për rëndësinë e kohës që dëshmojnë.
Në ditët e sotme ato bëjnë pjesë të trashëgimisë të patjetërsueshme kulturore të vendit tonë. /Boldnews.al/
