Nga Boldnews.al
Myslim Murrizi, deputeti-biznesmen i Partisë Demokratike, i cili mburret se pasurinë e tij e ka fituar nga burime të ligjshme, në fakt rezulton se ka krijuar para edhe në forma jo-ligjore, në kohën kur ushtronte funksionin e zyrtarit të lartë në Kontrollin e Lartë të Shtetit.
Madje, ai rezulton i dënuar me 3 vjet burgim për “mitmarrje” nga Gjykata e Apelit të Durrës, dënim i cili i është konvertuar në shërbim prove.
“Boldnews.al” ka siguruar vendimin nr. vendimin nr.3099, date 14.09.2006 të Gjykatës së Apelit Durrës, e cila ka lënë në fuqi vendimin e gjykatës së shkallës së parë Durrës, për dënimin e deputetit të sotëm, Myslim Murrizi.
Fabula është e thjeshtë dhe tipike për realitetin shqiptar, ku një zyrtar publik, në këmbim të favoreve administrative, merr para nga personat të gjendur në shkelje.
Myslym Murrizi, në krye të një grupi të Kontrollit të Lartë të Shtetit, në muajin Shtator 2003, ka përfunduar kontrollin në Degët e Doganës Qafë-Thanë dhe Durrës. Nga ky kontroll, ndër të tjera, ështe shpallur debitore shoqëria “Agroteks” sh.p.k. Lushnje, me pronar Qemal Kozare, për nje detyrim doganor, në shumën 627.000 lekë, për praktikat e importit të viçave për vitin 2002 dhe tre mujorin e parë të vitit 2003.
Ka rezultuar se, në fillim të vitit 2004, pra disa muaj pasi kishte përfunduar kontrolli dhe akti përkates ishte depozituar, i pandehuri Myslym Murrizi ka takuar në Durrës të pandehurin Qemal Kozare, prej të cilit ka marrë një shume prej 750.000 lekë të reja. Sipas spjegimeve fillestare të dhëna gjate hetimit nga Qemal Kozare, kjo shumë është marrë për të mbyllur shkeljet e kryera në Doganën e Qafë-Thanës. Më pas, midis Myslym Murrizit dhe Qemal Kozares kanë lindur mosmarrëveshje për faktin se, meqenëse Myslymi nuk e ka mbyllur problemin në Doganën e Qafë-Thanës, i pandehuri Qemal i ka kërkuar të pandehurit Myslym që t’i kthejë lekët e dhëna prej tij.
Më pas, Qemal Kozare, në datën 14.04.2006, i është drejtuar me një kërkesë Drejtorisë së Pergjithshme të Doganave, ku, ndër të tjera shkruan se “I kam dhënë bakshish Myslym Murrizit për të mbyllur veprimin e gabuar, nga i cili kishte lindur detyrimi doganor”.
I pandehuri Myslym Murrizi, kur ka marrë dijeni për këtë shkresë të hartuar nga Qemal Kozare, ka bërë kallëzim penal ndaj tij për veprën penale të “Shpifjes për shkak të detyrës”. Mbi bazën e këtij kallëzimi, Prokuroria e Rrethit Tiranë ka nisur procedimin penal. Pas kryerjes të disa veprimeve hetimore, kjo prokurori ka shpallur moskompetencën e saj, duke ia kaluar çështjen për kompetencë Prokurorisë së Rrethit Durrës, me arsyetimin se duhen të vazhdohen hetime për veprën penale të “Mitmarrjes” për të pandehurin Myslym Murrizi dhe meqenëse vepra penale është kryer në Durrës, kompetente eshte ajo prokurori.
Prokuroria e Durrësit kreu hetimet dhe e dërgoi çështjen për gjykim, ku Murrizi dënohet me 3 vjet burgim, të konvertuar në shërbim prove, për veprën penale të “Mitmarrjes”. Ky vendim lihet në fuqi edhe nga Gjykata e Apelit Durrës.
Por çështja gjyqësore nuk përfundon këtu. Myslim Murrizi ushtron rekurs në Gjykatën e Lartë, e cila, me vendimin nr. 423, dt. 25.04.2007, vendos pushimin e çështjes. Me një argumentim absurd, Gjykata e Lartë pranon ekzistencën e mitmarrjes, pranon edhe faktin që Myslim Murrizi i ka kthyer një pjesë të parave Qemal Kozares, pas presioneve të këtij të fundit për shkak se nuk i kishte “mbaruar punë”, ka administruar edhe mesazhet ndërmjet dy personave, ku flisnin pikërisht për kthimin e shumës që Kozare i kishte dhënë Murrizit dhe, sërish, Gjykata e Lartë ka vendosur pushimin e çështjes.
Në shpjegimin e saj, Gjykata e Lartë shprehet se çështja duhet të pushohet, për faktin se, edhe nëse Myslim Murrizi ka marrë paratë, siç pretendon Qemal Kozarja, ai gjithësesi nuk do të kishte mundësi të ndryshonte rrjedhën e procedurave administrative, për faktin se akti i konstatimit të shkeljeve ishte dorëzuar në Drejtorinë e Përgjithshme të Doganave dhe ai nuk mund të tërhiqej më pas.
Vendimi në Gjykatën e Lartë është marrë nga trupa gjykuese e përbërë nga Kristaq Ngjela, kryetar, Besnik Imeraj, relator, si edhe anëtarë Fatos Lulo, Ylvi Myrtja dhe Spiro Spiro. Nga kjo pesëshe gjyqtarësh, 2 prej tyre janë larguar për shkak të Vetingut (Besnik Imeraj me dorëheqje dhe Fatos Lulo me shkarkim). Ndërkohë, gjyqtari Spiro Spiro ka qenë kundër pushimit të çështjes ndaj Myslim Murrizit dhe ka kërkuar shpalljen fajtor të tij.
Pra, Murrizi ka “shpëtuar” në Gjykatën e Lartë nga dy gjyqtarë të larguar nga Vetingu dhe me një gjyqtar kundër, gjë që e shndërron vendimin e pushimit në një akt të cënueshëm moralisht, por, pse jo, edhe ligjërisht.
Fakti që vendimi i Gjykatës së Lartë ishte absurd konfirmohet edhe nga argumentat e gjyqtarit në pakicë, Spiro Spiro, i cili është deklaruar tërësisht kundër vendimit të pushimit të gjykimit kundër Myslim Murrizit.
Ja si argumenton gjyqtari në pakicë:
“Nga aktet rezulton se, si Gjykata e shkallës së parë, ashtu edhe ajo e Apelit Durrës, kanë pranuar të provuar se, i gjykuari Q. Kozare, president i shoqërisë tregtare ″Agroteks″ sh.p.k. me qëndër në qytetin e Lushnjës, për të mbyllur një ″problem″ që i kishte dalë në përfundim të kontrollit që ishte ushtruar nga grupi i kontrollit të K.L.SH.-së, në përbërje të të cilit është edhe i gjykuari M. Murrizi (i cili kryente detyrën e përgjegjësit të sektorit për doganat në departamentin sistemit fiskal), i dha në formë mite këtij të fundit, shumën prej 750 mijë lekë. Kanë pranuar gjithashtu të provuar edhe se, pasi ″problemi″ i krijuar në disfavor të tij, nuk u mbyll, i gjykuari Q. Kozare kërkoi t’i ktheheshin të hollat, të cilat mbas disa presioneve (një pjesë e të cilave nëpërmjet telefonit celular), edhe iu kthyhen në fakt nga ana e të gjykuarit M. Murrizi”.
Më tej, gjyqtari Spiro Spiro vijon argumentimin e tij:
“…Vetëm fakti i marrjes dhe kthimit mbas presionit (fakt, ekzistenca e të cilit nuk mohohet edhe nga shumica), përderisa u provua që kjo shumë të hollash iu dha të gjykuarit M. Murrizi në kohë, mbas kontrollit të ushtruar dhe iu kthyen dhënësit të gjykuarit Q.Kozare), jo me dëshirë, por mbas insistimit dhe, për më tepër, presioneve të bëra prej tij, për shkak të ″mospërfundit″ të angazhimit të marrë përsipër për mbylljen e ″problemit″ (fakte këto të pranuara, të provuara nga gjykata mbi bazën e mesazheve të regjistruara në celular), ky fakt duhet të shërbente për shumicën, të paktën, që duke zbatuar nenin 375 të K.Pr.Penale të vendoste lënien në fuqi të vendimeve përsa i përket deklarimit fajtor…”
