Historia e Ledjona Mekos është nga ato histori që trondit fort këdo që e dëgjon. 23-vjeçarja u nda nga jeta më 6 korrik të vitit 2016 menjëherë sapo kishte dalë nga një operacion, ku kishte hequr apendicitin. Por tre muaj pas vdekjes, ekspertiza mjeko-ligjore kishte nxjerrë se vajza kishte vdekur për shkak të vetëhelmimit me fostoksinë.
Nëna e Ledjonës, Valbona edhe sot pas dy vitesh gati nga vdekja e vajzës nuk i ka hequr të zezat. Ajo ka ardhur në emisionin “Me zemër të hapur” në News24 për të rrëfyer dhimbjen e saj të madhe dhe për të kërkuar drejtësi. Valbona thotë se vajza e saj nuk është vetëhelmuar me fostoksinë, duke treguar dhe faktet.
“Atë ditë u ngritëm me çunin se djali do ikte në punë në Tushemisht. Vajza flinte. Gjithë natën në gjumë. Më pas u çua vajza për të ikur në tualet. Më tha se më duket sikur më është bërë një prag në krahë të djathtë. Më duket se po më ngacmon apendiciti. Po çalonte dhe tha mu mpi këmba. E çova në tualet, mezi e ngritëm me djalin dhe e shtrimë në krevat. Mora diçka të ftohtë nga frigoriferi dhe ia vendosa. I thashë djalit ta çojmë me makinën e punës së djalit. E çuam në urgjencë. Ishte ora kur ndërroheshin turnet. Ikte me avash makina sepse vajza kishte dhimbje në krahë të djathtë. E çova atje dhe më thanë çfarë ka vajza. Iu tregova e thanë që do i bëjmë analiza. Nuk kishte të vjella. I bën vetëm një qetësues. Por vajza ishte e vetëdijshme. Doktoresha e turnit e vizitoi i bënë qetësues dhe nuk i pushuan dhimbjet. Thanë ta çojmë për analizat. Unë se çoja dot sepse nuk lëvizte dot se e kishte këmbën e mpirë. Shkova i thashë laborantes. Ia çova dhe mjekes analizat. Iu kërkova që t’i bënin eko që mos ta fusja në operacion për apendicitin. I bëra dhe ekon e kirurgu më tha direkt në sallë operacioni. I jepja vajzës zemër, që të shpëtosh i thosha, por e ndieja që diçka po më shkëputej”, tregoi mes lotësh nëna. Ajo tha se pasi doli nga operacioni vajza ndihej keq.
“Ishim shumë të gëzuar se vajza kishte dhe një rast të mirë, dhe vajzës i pëlqente dhe nuk e prisnim këtë. Isha e vetme në spital se djalin e dërgova në punë. Po prisja pas dere, doli një infermiere e tha se po bëhet qepja, asgjë nuk kishte thjesht i hoqëm apendicitin, shumë mirë është. Pastaj doli vajza e çuan në dhomë, ishte në narkozë. Dhoma e vajzës nuk ishte asnjëherë pa personel. E çova drejt vdekjes me dorën time. Po i flisnin vajzës që të përmendej. Erdhi doktori që bëri operacionin tha të shkuara vajzës, doli shkëlqyer, tani na ftoni në dasmë. Operacioni zgjati një çerek ore. Dhe rreth çerek ore ndenji gjallë vajza.
Kam thirrur kirurgun që ishte në operacion, jo ai që e bëri i thashë hajde shikoje pak vajzën se po lëviz shumë. Më tha është normale. Pa kthyer shpinën mjeku, vajza më thoshte që m’i fry plagës se po më djeg, dhe në një anë po i fryja, në një anë po i mbaja dorën. Më pyeti për babain, për vëllain pastaj më lëshoi dorën. Iku”, tha nëna e 23-vjeçares.
