Nga Artan Hoxha
Në shpalljen e bilancit vjetor të policisë për vitin 2016, rilindësi Tahiri u rimburr me sukseset e gjithanshme, përfshirë sigurinë rrugore.
Një vit më parë, në fillim të janarit 2016, ndërsa aksidentet 2015 dhe pasojat prej tyre ishin shtuar krahasuar me 2014-tën, ai e gjeti shpëtimin tek rritja e numrit të automjeteve apo të popullsisë. Numrin e automjeteve 2015 e deklaroi rreth 440 mijë nga 290 mijë për 2014 dhe 2013. Popullsinë 2015 e deklaroi 5,2 milionë banorë nga 4,9 milionë në 2014 dhe 4,5 milionë në 2013. Me këto artifica uli, si në asnjë vend tjetër e kurrë më parë, brenda një viti, treguesit e numrit të aksidenteve, vdekjeve e plagosjeve, për çdo 10 mijë mjete dhe çdo 100 mijë banorë.
Ndërsa të dhënat e 2016-tës janë edhe më keq se të 2015-tës e, ku e ku më keq se të 2014-tës, ai vijon të mburret. Ne 4 janar 2017 Tahiri tha se për vitin 2016 “kishin ndodhur 64 aksidente më shumë se në 2015 por 5 vdekje më pak, falë masave ndëshkuese për rripin e sigurimit dhe celularin”
Sipas buletinit mujor të vetë ministrisë së rilindësit Tahiri, në vitin 2016 kanë ndodhur 2036 aksidente me 269 vdekje, 449 plagosje të renda dhe 2053 plagosje jo të renda. Nga i njëjti burim, për vitin 2015 këta tregues janë respektivisht 1967; 270; 398; 2022 dhe për vitin 2014 janë respektivisht 1891; 261; 359; 1978.
Çdokush që vë trurin në punë e kupton që të dhënat zyrtare tregojnë edhe rritje të numrit të aksidenteve edhe të numrit dhe rendimit të pasojave prej tyre në dy vitet e fundit. Metoda rilindëse, e shtimit të kontrolleve, gjobave e ndëshkimeve të ndryshme parandaluese, administrative e penale, pas një efekti të lehtë pozitiv në 2014-tën, nuk dha më rezultat në dy vitet pasuese.
Shenjat e padobisë së kësaj metode u dukën shpejt por rilindja nuk hoqi dorë. Vijoi me këmbëngulje. Rezultati: jo vetëm që nuk ka ulje të rrezikut në rrugë por na është shtuar shumëfish kosto financiare dhe jo financiare, e drejtpërdrejtë dhe e tërthortë, e qarkullimit rrugor.
Vetëm numri i gjobave rrugore me kosto të drejtpërdrejtë financiare ka arritur në afro 2 milionë raste në tre vite e ca muaj rilindëse ndërsa shifra në lekë është marramendëse. Shumica dërrmuese e gjobave janë ndëshkime parandaluese d.m.th. ndaj shkeljeve të rregullave që nuk kanë sjellë pasojë.
Numri i mjeteve të bllokuara për qëllime parandaluese, i ditëve të bllokimit dhe i kostos së ç’bllokimit është shumëfishuar e po kështu numri i rasteve dhe ditëve të bllokimit të lejeve të qarkullimit duke shumëfishuar kostot direkte dhe indirekte.
Numri i ditëve e netëve të kaluara në (para)burgim, përsëri për qëllime parandaluese, pra për shkelje pa pasoja, është shumëfishuar bashkë me kostot publike e private që shkaktojnë. Kostot për ndjekjen e procedurave të ankimit administrativ e gjyqësor, për pasojë, janë shumëfishuar gjithashtu.
Rritja e taksës mbi karburantet (që fatmirësisht u amortizua, në një farë mase, nga pergjysmimi i çmimit të karburanteve në tregjet botërore) pa asnjë përmirësim të cilësisë së tyre si dhe rritja e taksave dhe tarifave të detyrueshme mbi automjetet rritën ndjeshëm koston direkte dhe indirekte të qarkullimit rrugor.
Mosshtimi i rrugëve të reja (pak kilometra aty-ketu janë praktikisht asgjë në tre vite); bllokimi apo ngadalësimi i punimeve në disa akse a unaza si në Fier, Vlore, Tiranë; keqmbajtja e rrugëve ekzistuese deri në braktisje, veçanërisht ato të vjetra kombëtare dhe rurale – fondet lumë e punë hiç rilindësit – kanë shkaktuar kosto të ndjeshme shtesë, direkte dhe indirekte, mbi qarkullimin rrugor.
Si të mos mjaftonin të gjitha këto, shpesh e më shpesh janë bllokuar, me urdhër administrativ, vend e pa vend, me orë të tëra, në shkallë të gjerë, për festa e shfaqe qeveritare, vizita, ndeshje a projekte të pakuptimta, akse e nyje të rëndësishme rrugore në Tiranë, Vlorë e gjetkë.
Ndaj, s’kam ç’them tjetër veçse: të gjorët ata që, në këto kushte, i ka zënë belaja të vozisin.
