Takao Spmeya, një profesor i inxhinierisë elektrike në Universitetin e Tokios, ka qenë duke zhvilluar një lëkurë bionike që nga viti 2003.
E quajtur si një nga “Shpikjet më të mira të 2005-ës” nga Time Magazine, lëkura elektronike në atë kohë ishte e aftë të dallonte ndryshimet e presionit dhe temperaturës- aftësi që mund të përdoren për t’i dhënë robotëve ndjenjën e prekjes.
Rreth një dekadë më vonë, sot shpikja e Someyas është lakuara e parë bionike në botë, fleksibël, dhe super e hollë, që do të thotë mund të përthyhet lehtësisht pa u thyer. Kjo është e rëndësishme sepse do të thotë që ajo mund të mblidhet rreth një sipërfaqe si një lëkurë normale.
Someya dhe skuadra e tij kanë shtuar gjithashtu edhe funksionalitete të tjera si ndjeshmëria ultra-sonike, që e lejon atë të dallojë ndryshimet delikate në presion. Lëkura elektronike mund të përdoret për të bërë doreza të afta për të dalluar tumorin dhe kancerin e gjirit.
“Është shumë herët për të diskutuar për zëvendësimin e mamografisë, dhe ne duhet të grumbullojmë shumë dije mjekësore se si mund të dallohet ekzistenca e tumorit apo kancerit të gjirit,” ka thënë Someya. “Gjithsesi, ndijorët e rinj mund të ofrojnë një mënyrë të thjeshtë dhe pa dhimbje për të monitoruar tumoret pa u ekspozuar ndaj rrezatimeve.”
Por lëkura elektrike ka potencial edhe në fusha të tjera. Ajo mund të përdoret për të kapur sinjale nga truri dhe ti transmetojë ato në një protezë që ajo të lëviz më pas. Lëkura bionike mund të monitorojë edhe nivelin e oksigjenit, e cila mund të përdoret në kirurgji ose për të bërë ndijorë të rrahjeve të zemrës me lëkurën elektrike për atletët.
Ajo ka dhe përdorim jo-mjekësor gjithashtu. Mund të përdoret që të ndihmojë atletët të zbulojnë presionin e duhur për të goditur me një raketë tenisi apo shkop golfi, për shembull.
Lëkura elektronike do të jetë në sferën publike vetëm për pak vjet, por shpikja e Someyas mund të ndryshojë shumë fusha që nga mjekësia deri te sporti.
