Raporti i Statistikave të Burgjeve 2021, i cili përpilohet çdo vit nga Universiteti i Lozanës për Këshillin e Evropës, zbuloi rritjen e numrit të të burgosurve dhe të dënuarve në Turqi. Ndër 49 vende, Turqia renditet e dyta për nga numri i të burgosurve për 100 mijë njerëz.
Turqia renditet e dyta pas Rusisë në numrin e përgjithshëm të të burgosurve të mbajtur në burgje. Vitin e kaluar në burg janë mbajtur 272 mijë e 115 persona.
SHTET I VETEM NE RRITJE
Turqia ishte i vetmi vend në Evropë me një shkallë të rritur burgosjesh gjatë periudhës kohore të studiuar. Shkalla e burgosjeve u rrit me 89.3 për qind. Në të njëjtën periudhë, shkalla e arrestimeve u ul me 9,7 për qind në Islandë, 9,2 për qind në Zvicër, 8,9 për qind në Irlandë, 8,9 për qind në Turqi dhe 8,7 për qind në Shqipëri.
Sipas raportit, rreth 95 për qind e të arrestuarve janë meshkuj, ndërsa 5 për qind femra. Vendi me shkallën më të lartë të grave të ndaluara ishte Lituania me 8.5 për qind. Shqipëria ka më pak femra të paraburgosura.
NË BURG 30 VJET
Meqenëse burgjet po mbushen gjithnjë e më shumë, për shkak të rregullores pengohet lirimi i shumë të burgosurve që kanë përfunduar periudhën e ekzekutimit. Një prej këtyre të burgosurve është edhe Sevgi Saymaz, e cila shkoi në burg në moshën 24-vjeçare dhe prej 30 vitesh në burg. Babai i Sevgi Saymaz, Müzekkir Saymaz, i cili ndodhej në Burgun e Mbyllur të Sigurisë së Lartë Nr. 1 të Kocaelit, i tha se vajza e tij nuk u lirua megjithë përfundimin e mandatit të saj 30-vjeçar, i cili u dënua me 36 vjet. Babai Saymaz tha se vajza e tij nuk u lirua nga administrata e burgut me arsyetimin se “Ajo nuk përshtatet dot me jashtë” dhe “Ajo nuk shfaq asnjë shenjë pendimi” dhe u vendos që të mbahej në burg edhe për 6 vite të tjera.
KUNDËRSHTIMI I REFUZUAR
Duke shpjeguar se lirimi i vajzës së tij u pengua në mënyrë arbitrare, Saymaz tha: “Ndërsa ai duhej të lirohej më 25 mars, administrata e burgut e pengoi. Sevgisë i kërkohet të bëjë edhe 6 vite burg, por që kjo të vuajë duhet të ketë kryer një krim në burg. Gjatë kohës së burgimit të vajzës sime nuk ka pasur asnjë akt që mund të konsiderohet krim sipas ligjit. Ai iu drejtua metodave të protestës për të korrigjuar disa nga praktikat e gabuara në burg, por asnjëra prej tyre nuk është krim. Ne e apeluam vendimin. Kundërshtimi ynë u refuzua, por do t’i drejtohemi Gjykatës së Lartë Penale. Nëse është e nevojshme, ne do të shkojmë në Gjykatën Evropiane të të Drejtave të Njeriut.”
