Kush u josh nga korrupsioni, u zhvesh nga virtyti, kush u zhvesh nga virtyti, tradhton dhe vetveten, ai nuk është më zot i vetes, pa dashjen e tij ka futur frerin ne gojë dhe nuk mund të bëjë asnjë hap pa miratimin e frembajtësit.
Kjo është fatkeqësia e kombit tonë!
“Në gjeneratat pa ideale vërehet gjithmonë një komplotim i fshehtë i ndyrësirave kundër meritës. Të gjithë të paaftit, për të krijuar vetë fatin e tyre, bashkojnë pafuqitë e tyre dhe i kondensojnë në një moral burokratik, që infekton tërë shoqërinë. Njerëzit aspirojnë të maten e të jenë të matur prej radhës së tyre funksionarësh; kulti kuantitativ i aktivitetit i rri përsipër respektit cilësor të aftësisë.
Kur e keqja është e thellë, siç ndodh mes diplomatëve profesionistë bëhet vetë imoraliteti strukturë e sistemit; individët maten midis tyre sipas hierarkisë së tyre , si fisha vleftash të ndryshme në një tryezë lodre kumari… Le ti urrejë me vendosmëri rinia këto vlera false, të krijuara prej komplicitetit në errësirë dhe turp…
Merita mund të matet me rezistencën që provokon. Çdo pohim i personalitetit shkakton një kryengritje të nuliteteve ; të rinjtë që ushqejnë ideale, duhet t’i njohin këto rreziqe dhe të jenë gati që t’i fitojnë. Në fushën e aksionit dhe të artit, të mendimit e të punës, MERITA jeton e rrethuar nga armiqtë; mungesa e tyre është dëshmitare e pakundërshtueshme e pavlerësimit…”
Nga Isuf Luzaj
