Kontakti njerëzor konsiderohet globalisht si thelbësor për lumturinë dhe shëndetin, një vetëdije kjo që u rrit gjatë pandemisë ende në vazhdim të COVID 19, që e ka përkeqësuar privimin e kontaktit njerëzor, sipas dy studimeve shkencore globale mbi rëndësinë e kontaktit njerëzor, të kryera para dhe gjatë pandemisë.
Gjatë studimit, nëntë në dhjetë të anketuar, para dhe gjatë krizës COVID 19, thanë se “kontakti njerëzor është çelësi për të jetuar në një mënyrë të lumtur dhe përmbushëse”.
Megjithatë, kjo dëshirë universale mbetet e pakënaqur. Katër në pesë persona raportuan se nuk kishin asnjë kontakt njerëzor çdo ditë.
Ata që preken më shumë nga vetmia janë personat që jetojnë vetëm dhe prindërit e vetëm, si edhe adoleshentët dhe mijëvjeçarët: 23% e prindërve të vetëm dhe 24% e adoleshentëve kanë shprehur një ndjenjë të fortë të vetmisë, e krahasuar kjo me një mesatare globale prej 16%.
Sondazhi tregon se, në të gjithë botën, njerëzit kanë sakrifikuar kontaktin fizik gjatë pandemisë.
Rreth 75% e të anketuarve thanë se izolimi i lejoi ata të kuptonin se sa i rëndësishëm është kontakti fizik dhe njerëzor për shëndetin.
Mbi një e treta e njerëzve dëshirojnë, në fund të pandemisë, të rrisin kontaktet njerëzore brenda rrethit të tyre më të ngushtë.
