Nga Boldnews.al
Të përshkruash qeverinë në 7.5 vite, mjafton të marrësh një personazh si simbol të saj, Ministri i Rindërtimit Arben Ahmetaj. I përfolur për afera, i proceduar gati 18 vjet më parë për korrupsion, i zhytur me një shthurje në haremin e e Rilindjes, duke shpërndarë me dëshirë nofka që nisin nga “tigrat e Malajzisë”, ai sërish mbijeton, sulmohet por nuk preket, akuzohet e nuk dënohet!
Iu qep pas Fatos Nanos, ia pa hairin, kur me kompaninë “Hermes” bëri një gropë të madhe kurruptive, çka detyroi prokurorinë të niste hetimet e më pas ti pushonte, pasi institucioni i akuzës mendohet se doli i kënaqur nga karremi që hodhi dhe “peshku që kapi”.
Ai është fenomen, që në demokracinë hibrite shqiptare, që lundron në ujërat e ndotur të korrupsionit masiv, Ahmetaj është gjithnjë në krye, pa rrezikuar, por vetëm duke marrë shumë më shumë nga çfarë investon.
Fjalori i tij në komunikim është pak të quhet i varfër, sidomos kur tenton të futet në analizë të thelluar ekonomike apo politike, por sërish “Ahmetizmi” ka triumfuar. Kjo është forma dhe jo produkti. Dhe Ahmetajt i duhet dhënë merita, pasi nga mësues anglishteje u bë Ministër Ekonomie. Kushdo që gjendet në çerdhën e ngushtë të kryeministrisë e ka kuptuar se nëse kërkon të bësh karrierë, duhet ndjekur rruga e “Ahmetizmit”.
Para, pushtet, siguri dhe gjithnjë nën përkëdhelinë e një dore të ngrohtë, që ka pasur dhe ka në duar vetëm penel dhe merrej me bojatisje, që më vonë i quante piktura… Dhe pikërisht Ahmetaj këtë e kuptoi më mirë, që për tu bërë ministër nuk ka rëndësi brumi, studimet, karakteri dhe vendosmëria, por vetëm servilizmi, qëllimi i qartë për deri ku do arrijë dhe më pas përulja tek më i madh.
Ky është “Ahmetizmi”, që sot për përhapet frikshëm në çdo institucion të vendit. Nuk ka rëndësi çfarë di në profesion, por çfarë ofron në sjellje, në ndarjen e benefiteve, që shpesh mbajnë erë korrupsion, por në Rilindjen e këtyre shtatë viteve nuk quhet krim, por meritë.
Gjithashtu “Ahmetizmi” është edhe formë për tiu shmangur ndëshkimit ligjor, edhe kur e kupton se e kë bërë baltë me shkeljet. Kjo është forma që të bësh atë “sekserin” mes pushtetit dhe një biznesmeni, që zakonisht kur flitet për shuma të mëdha është oligark. Letrat i kopsisin disa nëpunës të thjesht, që edhe pse e dinë se janë në shkelje e marrin vetë përsipër rrezikun, duke shpresuar se kur të hidhet ai thesi i madh i parasë, diçka do mbesë edhe për xhepat e tyre.
Rruga e “Ahmetizmit” po ndiqet edhe nga shumë të rinj, të cilët ende pa dalë nga auditorët e fakulteteve i janë future politikës duke u anëtarësuar në PS e cila vetëm emrin ka të tillë, pasi Rilindja e ka shqyer me kohë këtë logo dikur të madhe. Formën për të shkuar deri në majë rinia rilindase e ka, është “Ahmetizmi”, sepse nuk është vetëm individ, por fenomen që në fillim u shtri fort në pushtet, po zbret poshtë në administratë dhe me shpresë se do shtrihet edhe në atë shoqëri e cila kërkon të pasurohet pa investuar në dije dhe formim.
