Elona Caslli, aktiviste për mbrojtjen e Teatrit Kombëtar, i është përgjigjur kryeministrit Edi Rama, i cili gjatë ditëve të fundit poston në rrjet pjesë të mesazheve të dhëna nga artistë dhe aktorë, që jetojnë ose jo, duke i përdorur për realizimin e projektit të shembjes së godinës aktuale të Teatrit Kombëtar.
Caslli ka sjellë në vëmendje një fragment të shkëputur nga pjesa “ Pse po e vrisni Teatrin Kombëtar’ nga libri “ Kujtesa që nuk fle” .
Reagimi i Casllit ka ardhur menjëherë pasi Rama ka postuar në rrjet një fragment nga professor Mihallaq Luarasi lidhur me Teatrin Kombëtar.
Fragmenti
Pas një heshtjeje disavjeçare, rifilloi nga puna mekanizmi okult që synon likuidimin e Teatrit Kombëtar të Shqipërisë me qëllimin e mbrapshtë, akaparimin e atyre 11 a 12 mijë metrave katrorë që përbëjnë truallin e tij të patjetërsueshëm.
Në ndërkohën e heshtjes, kur njerëzit e Teatrit prisnin hapa konstruktivë për nxjerrjen e këtij institucioni nga kriza e gjatë, ku e futi dhjetëvjeçari i tranzicionit të pafrytshëm, Ministria e Kulturës përgatitej për të kundërtën, duke përpunuar të ashtuquajturit “ akte nënligjore” në zbatim të ligjit nr.8578.dt.10.02.2002. Ligj i kontestuar fuqishëm nga njerëzit e këtij arti.
Të njohësh gabimet e tua është një tregues kulture dhe emancipimi. Aq më tepër është i çmuar ky virtut për institucionet e një vendi demokratik, siç synon të bëhet vendi ynë.
Në morinë e ligjeve të vlefshme që miraton një parlament, mund të qëllojë që kalon edhe një ligj i gabuar. Por, çfarë bëhet?! Çfarë duhet bërë në këto raste?
Mos ndoshta për të mbrojtur “ nderin” dhe “ autoritetin” e ligjvënësit duhet të ngulet këmbë në zbatimin e një ligji të gabuar?!
A ka të drejtë një institucion i shtetit, cilido qoftë ai, të dëmtojë atë sferë të shoqërisë, mbi të cilën ai ligj i keq do të zbatohet?!
Arsyeja e shëndoshë thotë: Jo!
Shkëputur nga pjesa- Pse po e vrisni Teatrin Kombëtar të Shqipërisë- Faqe 182
Libri “ Kujtesa që nuk fle”
Post Scriptum- Sa më shpesh e lexoj dhe e shkoqis ligjin mbi Teatrin Kombëtar, aq më shumë bindem se ai që e ka udhëhequr grupin ( nëse ka patur një grup) duhet të jetë njeri tepër i dashuruar me veten dhe them: Si dreqin nuk qëlloi të vinin në krye të ligjvënësve një njeri të dashuruar me Teatrin.
Shkëputur nga – Teatri Kombëtar në Udhëkryq
Mihallaq Luarasi
