Nga Boldnews.al
Ilir Meta e kuptoi se gabimin që bëri, duke dalë nga llogoret e politikës aktive, nuk mund ta zëvendësojë me lojërat politike, si kjo e fundjavës së kaluar, kur stisi një konflikt shterpë me kryeministrin Edi Rama.
Për tre ditë me radhë, aq sa zgjasin edhe çuditë, u duk se Presidenti i Republikës dhe Kryeministri i vendit do të përfshiheshin në një konflikt institucional dhe politik, të përmasave të tilla, që mund të shkaktonin edhe ngërçe shtetërore. Por në fund, ajo që kryeministri e shpalli si lojë “shahu”, u katandis në një lojë “mos u nxeh” ndërmjet dy njerëzve që drejtojnë institucionet kryesore shqiptare.
I pari që e nisi këtë lojë ishte Presidenti Ilir Meta, i cili vonoi për shumë ditë dhe më tej refuzoi dekretimin e Sandër Lleshajt, emrit të zgjedhur nga kryeministri Rama për të zëvendësuar të dorëhequrin Fatmir Xhafaj nga posti i ministrit të Brendshëm. Meta argumentoi, pa argumenta, se emri i Sandër Lleshajt nuk e bindi Presidentin e Republikës se do të ishte i duhuri për të drejtuar Ministrinë e Brendshme.
Thuajse i menjëhershëm ishte reagimi i kryeministrit Edi Rama. Pasi Lleshaj u refuzua nga Meta, kreu i qeverisë iu adresua Presidentit se “po niste një lojë shahu”. Në një skakierë shahu, lojtarët nxjerrin ushtritë e tyre. Por, në këtë “shahun” e pretenduar Rama-Meta, nuk kishte as ushtri, as oficerë dhe, natyrisht, as kalorës. Ishin vetëm disa gurë të lehtë, të cilët i shkojnë më për shtat lojës së fëmijëve “mos u nxeh”.
Kryeministri Rama nuk është shquar asnjëherë për “lojtar shahu”. Madje, ai mund të përfshihet tek ato raste tipike, për të cilët ka folur gjysëm shekulli më parë piktori i njohur, njëkohësisht edhe shahisti francez, Marcel Duschamp, i cili thoshte: “Kam arritur në përfundimin se jo të gjithë artistët janë shahistë të mirë. Por, shahistët e mirë, janë të gjithë artistë”.
Rama hyn tek të parët, tek ata artistë që nuk janë shahistë. Por, edhe oponenti i tij i këtyre ditëve, Meta, nuk rezultoi shahist i mirëfilltë. Presidenti, me ato pak kompetenca që ka në dorë, tentoi t’i hidhte benzinë zjarrit të shpërthyer brenda maxhorancës, ndërmjet Edi Ramës dhe Fatmir Xhafajt.
As Presidenti dhe as ish-partia e tij, Lëvizja Socialiste për Integrim, nuk kanë shprehur asnjë kritikë ndaj Ministrit të Brendshëm të sapo “dorëhequr”. Xhafaj, së bashku me kryebashkiakun e Tiranës, Erion Veliaj, kishin nisur prej kohësh të mendonin për një pol autonom Brenda Partisë Socialiste, me shpresën që të mblidhnin sa më shumë pushtet për të rrëzuar Edi Ramën nga posti i kryetarit.
Në këtë sherrnajë brenda socialistëve, Ilir Meta shpresoi që të nxiste më shumë debatet, duke i dhënë mbështetje Fatmir Xhafajt. Gjithësesi, fuqitë e tij politike nga karrigia e kreut të Shtetit janë shumë të vogla për të përballuar pushtetin e kryeministrit.
Ilir Meta refuzoi Sandër Lleshajn për Ministër të Brendshëm, por u përball me vendosmërinë e kryeministrit për t’i dhënë gjeneralit dikasterin e Rendit, nëpërmjet një artifice ligjore-zv.ministër me kompetenca të plota vendimmarrëse.
Presidenti Meta doli i humbur nga beteja për ministrin e Brendshëm dhe, më së fundi, iu rikthye lojës së tij të preferuar-pazareve me Edi Ramën. Ai firmosi dekretin për emërimin përfundimtar të Helidon Bendos në krye të Shërbimit Informativ Shtetëror, duke pranuar pas më shumë se një viti kandidaturën e propozuar nga Edi Rama.
Në të njëjtën ditë, Meta firmosi edhe dekretin për kandidaturën e Vitore Tushës për postin e Kryetarit të Kontrollit të Lartë të Shtetit, i cili lirohet në Dhjetor nga Bujar Leskaj. Meta, nëpërmjet dekretimit të shefit të SHISH, shpreson që Rama dhe maxhoranca e tij të pranojnë kandidaturën e Vitore Tushës, aktualisht anëtare e Gjykatës Kushtetuese dhe një njeri i lobuar nga ai që quhet “grupi i Gjirit të Lalëzit”.
Në të gjithë këtë “sherrnajë” 3-ditore Rama-Meta, duket se më të humburit janë Fatmir Xhafaj dhe Erion Veliaj, të cilët shpresonin për një ndihmesë nga LSI për lëvizjen e Ramës nga posti i kreut të Partisë Socialiste. I humbur është gjithashtu edhe këshilltari i Metës, Bahri Shaqiri, i cili prej kohësh shpresonte që të ishte ai zëvendësuesi i Bujar Leskaj në KLSH.
