Vetëm një përqind e njerëzve dinë diçka më thellë. Poetët, piktorët, muzikantët, vallëzuesit, këngëtarët kanë një ndjenjshmëri, një senzitvitet të ndjejnë përtej trupit. Ata mund t’i ndjejnë bukuritë e mendjes, ndjeshmërinë e zemrës, ngase edhe vet jetojnë në atë pjesë të realitetit, në atë sferë…
Janë tre shtresa e individualitetit njerëzor; fiziologjia e tij, trupi dhe psikologjia e tij, mendja dhe ekzistenca e tij, vetja e tij e përhershme. Dashuria mund të ekzistoj në të gjitha ato plane, por kualiteti i saj do të jetë i ndryshueshëm. Në palnin fiziologjik, të trupit, ajo është seksualitet i thjeshtë. Ju mund ta quani dashuri, ngase fjala “dashuri” mund të tingëlloj si më poetike, më e bukur. Por 99% të njerëzve seksin e tyre e quajnë dashuri. Seksi është diçka biologjike, fiziologjike. Kimia e juaj, hormonet tuaja janë të përfshira në të.
Ju dashuroheni në një grua apo në një burrë. A mund të përshkruani saktësisht pse ajo grua ju tërhjeku juve? Pa dyshim ju nuk mund ta shihni veten, ju nuk e keni parë veten tuaj ende. Po as psikologjinë e saj nuk mund ta shihni, ngase t’i lexosh mendimet e dikuj nuk është punë e lehtë. Atëherë çka gjetët te ajo grua? Diçka në psikologjinë tuaj, në kiminë tuaj, në hormonet tuaja është tërhjekur nga hormonet e gruas, nga psikologjia e saj, kimia e saj. Kjo nuk është çështje e dashurisë, kjo është çështje e kimisë.
Mendo këtë: gruaja me të cilën ke rënë në dashuri, shkonë te mjeku juaj, dhe e ndërronë gjininë, dhe fillonë të risë mustaqe dhe mjekër. A do ta duani edhe më tej atë? Asgjë tjetër përveq kimisë, hormoneve, nuk është ndruar. Ku u tret tash dashuria?
Vetëm një përqind e njerëzve dijnë diçka më thellë. Poetët, piktorët, muzikantët, vallëzuesit, këngëtarët kanë një ndjenjshmëri, një senzitvitet që të ndjejnë përtej trupit. Ata mund t’i ndjejnë bukuritë e mendjes, ndjeshmërinë e zemrës, ngase edhe vet jetojnë në atë pjesë të realitetit, në atë sferë.
Mbaje mend këtë si një regull të madhërishme: Kudo që ti jeton, ti smund të sheh përtej: Nëse jeton në trup, nëse mendon se ti je vetëm trupi që ke, do të magjepses vetëm nga trupi i dikuj. Ky është shkalla psikologjike e dashurisë. Por piktori, poeti, jetojnë në plane tjera. Ai nuk mendon, ai ndjen. Dhe për shkak se ai jeton në zemrën e vet, ai mund ta ndjen zemrën e personit tjetër. Kjo është ajo që zakonisht quhet dashuri. Është e rrallë. Unë them vetëm një përqind e njerëzve, mbase aty këtu.
Pse atëherë shumë njerëz nuk zhvendosen në planin e dytë të dashurisë pasi që në atë nivel është bukuri e jashtëzakonshme? Aty dhe është problemi: çdo gjë shumë e bukur është dhe shumë delikate, e ndërlikuar. Një gjë e tillë nuk është metalike, por është e ndërtuar nga çelqi i thyeshëm. Njëherë kur pasqyrja bie dhe thehet, nuk ekzistonë mënyrë për ta ngjitur sërish. Njerëzit frikohen t’u çasen më tepër shtresave të thella të dashurisë, ngase në atë shkallë të dashurisë, tashuria është jashtëzakonisht e bukur por po ashtu tmerësisht e ndryshueshme.”
