Në fillim të fundjavës së gjatë të Pashkëve, aeroporti në kryeqytetin e Argjentinës është jashtëzakonisht i qetë para agimit, disa orë para se të mbushet me udhëtarë. Rreth 100 persona që flenë brenda objektit po bëhen gati për të nisur ditën e tyre.
Njëri prej tyre është Angel Gomez, i cili prej dy vitesh jeton në Aeroportin Ndërkombëtar Jorge Newbery dhe ka parë se si është rritur numri i njerëzve që i janë bashkuar.
Ndërsa pasagjerët dhe stafi mbërrijnë herët në mëngjes, dhjetëra njerëz janë ende duke fjetur, disa në karrige dhe të tjerët në dysheme. Disa kanë batanije, por shumë flenë në dysheme, të shpërndarë në të gjithë aeroportin, shkruajnë mediat e huaja.
Ky është një pasqyrim i ashpër i rritjes së varfërisë në një vend, ku një nga normat më të larta të inflacionit në botë po e bën të vështirë për shumë njerëz që të përballojnë jetesën.
“Nëse paguaj qiranë, nuk ha. Dhe nëse paguaj ushqimin, jam në rrugë”, tha Roxana Silva, e cila prej dy vitesh jeton në aeroport me bashkëshortin e saj, Gustavo Andres Corrales.
Silva merr një pension qeveritar prej rreth 45,000 pesos, që është e barabartë me rreth 213 dollarë në kursin zyrtar të këmbimit dhe rreth gjysmën e asaj në tregun e zi.
“Unë nuk kam mjaft për të jetuar,” ankohet Silva.
Ajo tha se ajo dhe burri i saj flenë me radhë, kështu që dikush është do të kujdeset për gjërat e tyre.
Gjithnjë e më shumë argjentinas po e gjejnë veten në situatën e Silvës ndërsa inflacioni përkeqësohet, duke arritur në një normë vjetore prej 102.5% në shkurt.
Megjithëse Argjentina është mësuar me inflacionin dyshifror prej vitesh, kjo ishte hera e parë që rritja vjetore e çmimeve të konsumit arriti treshif që nga viti 1991.
