Gazetarja Aranita Brahaj, e ftuar në “A Show”, hodhi akuza të forta ndaj kryeministrit, duke e cilësuar atë si simbol të korrupsionit politik dhe kapjes së shtetit.
Duke sjellë në vëmendje një episod nga fillimet e karrierës së tij politike, Brahaj tregoi se si ai i trajtonte gazetarët me përçmim, ndërsa sot, ka ngritur një sistem ku pushteti, paratë publike dhe emërimet përdoren për të blerë ndikim politik dhe institucional.
Pjesë nga deklarata:
Vendi duhet të ketë diçka tjetër. Vendi duhet të ketë politika më afatgjata. Pra, ne duhet të kuptojmë që kemi nevojë për ekuilibra, kemi nevojë për zhvillim, kemi nevojë për kapacitete turistike, kemi nevojë për turizëm të disa niveleve dhe për turizmin e çadrave e kampingjeve, të njerëzve të lirë që marrin dhe shkojnë, argëtohen dhe shijojnë, ose që vijnë nga e gjithë Evropa apo nga e gjithë bota për të shijuar natyrën dhe ata cepa të bukur dhe të virgjër. Por duhet edhe modeli ekonomik. Problemi është që dikush duhet ta bëjë këtë në interes të vendit, jo në interes të një njeriu të vetëm dhe në interes të asaj që i vë çmim çdo gjëje dhe unë blej çdo gjë, sepse kjo është ajo që po ndodh.
Mendoni tani, nga fitorja në zgjedhjet e 2025-s deri sot, sa korrupsion politik ka bërë kryeministri ynë. A mund ta them unë se çfarë është korrupsioni politik? Të gjesh çdo njeri që nuk është i partisë tënde, i cili ka një peshë elektorale diku, dhe ta bësh kryeinspektor, kryedrejtor, kryekadastrar.
Jo se nuk ka djem e vajza në partinë tënde që e meritojnë, apo se nuk ka në administratën publike njerëz të depolitizuar që mund të promovohen, por sepse ti ke dëshirë t’u thuash të gjithëve: “Unë i blej, sepse unë jam i pasur. Kam 86 vota, bëj ligjet si dua, kap shtetin si dua, shpenzoj buxhetin si dua, marr borxhin ku dua dhe blej të gjithë me vende pune, me resorte, me leje ndërtimi, me të tjera e të tjera.”
Ky kryeministër është i korruptuar. Ai ka korruptuar legjislacionin, ka korruptuar paratë publike, tenderat, bashkëpunëtorët e tij politikë, bashkëpunëtorët e tij jopolitikë, bashkëpunëtorë të majtë e të djathtë, njerëz me parti dhe pa parti. Ka tentuar të korruptojë lart e poshtë në botë, për interesat e tij dhe të lëkurës së tij. Kaq.
Ai ka menaxhuar logjistikën e departamentit të PR-it.
Tani po futemi në psikologji. Më fal, sepse unë nuk e kam filluar punën time duke bërë radiografinë e korrupsionit dhe të datave. E kam filluar punën time, si gazetare e thjeshtë, me pasion për të folur ndonjëherë për zhvillimet kulturore të Tiranës dhe të Shqipërisë.
Takimi im i parë me këtë njeri në politikë ka qenë në konferencën e tij të parë për shtyp si ministër i Kulturës. Kur ai fliste për një nga ngjarjet, për teatrin, e di si ka qenë sjellja e tij me gazetarët? Unë isha gazetarja më e vogël aty, por gazetarët e tjerë ishin zërat më të njohur të Radio Tiranës apo të radiove të tjera shqiptare. Ishin të nivelit të prozës artistike, jo të rrëfimit mediatik.
Ai hapi krahët dhe tha: “Keni parasysh, pulave ju thuhet ‘shu’?” Me ato duart e mbushura me unaza të para që kishte sjellë nga Franca. Kur filluan t’i bënin pyetje, tha: “Ej! Shu! Shu!” Pra, tentoi, dhe unë isha më e vogla aty dhe nuk kisha pse të ndjehesha keq, por gazetarët e tjerë, të mos themi tani kush ishin, kishin lënë gjurmë si zëra, si mendje, kishin artikuluar bukur dhe po flisnin për teatrin, sepse teatri ka zgjatur gjatë.
Pra, beteja me artistët dhe ambientalistët ky njeri e ka pasur shumë të gjatë. Inceneratorët janë çështje mjedisore, pastaj u bënë çështje korruptive, sepse Evropa tha: “Ne nuk mund të përdorim një teknologji të përpunimit të mbetjeve që është shumë e vjetruar.”
Pra, këtu po flasim për një personazh që nuk ka lindur i keq; kështu ka qenë. Kështu ka trajtuar gazetarët, edhe ata më të mirë, sepse unë kam respekt për ata që kanë qenë gazetarë të kulturës shumë kohë përpara se unë të filloja këtë profesion. Sot nuk jam më gazetare, kam shumë vite, por mbetet…
